HELP?! IK LIJD AAN NOMOFOBIA

Ken je dat? Je bent aan het leren voor een tentamen, je telefoon ligt naast je boeken en telkens wanneer dat beeldschermpje oplicht word je weer afgeleid, omdat je toch wel graag wilt weten waarom je telefoon oplicht of waarom het trilt. Ik betrap mezelf hier heel vaak op. Je wilt niet kijken maar toch doe je het, automatisch, omdat je verslaafd bent. Verslaafd? Ja verslaafd.

81% van de Nederlanders tussen de 18 en 80 jaar hebben een smartphone. Zelfs de ouderen generatie gaat mee met de technologie.

Omdat ik mezelf zo erg betrapte op het gehecht zijn aan mijn telefoon en ik verscheidende artikelen had gelezen over nomofobia wilde ik het toch graag zelf ervaren hoe het is om een week zonder smartphone te leven. Het gene wat ik wel mocht gebruiken was mijn laptop, voor school zaken en 1 uur social media per dag, en een oude telefoon waar je alleen mee kan bellen en sms’en, dit omdat ik het wel belangrijk vind om bereikbaar te zijn. Stel je komt in een noodsituatie, dan moet je wel iemand kunnen bereiken of andersom.

Ik zit nu op de 5e dag in mijn week zonder telefoon en ik merk dat ik vooral mijn muziek erg mis. Als ik onderweg ben staat mijn muziek altijd op volle volume in mijn oordopjes en sluit ik me even af van andere mensen. Als je er zo over nadenkt is dit echt heel onsociaal en zonder je je echt af.

Ik reis veel met de trein, omdat ik in Almere woon en voor school op en neer moet reizen naar Amsterdam. Meestal zit ik tijdens de reis op mijn telefoon instagram, facebook en snapchat te checken, maar nu ik zonder smartphone zit merk ik hoe erg mensen gehecht zijn aan hun telefoon. Je staat er gewoon verbaasd om hoe veel mensen met hun telefoon bezig zijn. De wereld is gewoon ontvreemd van elkaar door het gebruik van een mobiele telefoon. Ik heb gemerkt dat ik nu veel sneller iemand goedemorgen groet of naar iemand glimlach. Dat is toch eigenlijk apart, dat mensen dat veel minder doen omdat ze zo in hun eigen wereld zitten.

Op dag 2 van mijn experiment ben ik uiteten gegaan met mijn vriendinnen. Het stoorde mij een beetje dat zij hun smartphone op tafel hadden liggen en hier zo af en toe mee bezig waren. Niet omdat ik perse jaloers was, maar wel omdat het asociaal overkomt. Als je zelf niet in het bezit bent van een smartphone heb je heel snel door hoe snel mensen afgeleid zijn van een gesprek, omdat hun smartphone trilt of oplicht. Op zo’n avond met mijn vriendinnen zou ik wel graag een foto willen plaatsen op snapchat of instagram, omdat ik graag wil delen dat ik een leuke avond heb gehad.

Omdat je niet afgeleid wordt door een appje of like op je nieuwste instagram post, merk je dat je veel meer je aandacht hebt bij dingen en kan ik me irriteren aan mensen die afgeleid worden door hun telefoon en dus afdwalen van het gesprek wat jij met hem/haar aan het voeren bent. Je voelt je minder belangrijk.

Ik wil niet zeggen dat ik helemaal afgekickt ben na deze week, want ik ben blij als ik thuis ben en even op mijn laptop naar social media kan kijken. Maar ik denk wel dat het mij zeker in heeft laten zien dat ik niet 24/7 bereikbaar hoef te zijn en mijn mobiele data best ook wel eens uit mag. Dan ben je toch bereikbaar doormiddel van bellen en sms’en, maar word je veel minder snel afgeleid door inkomende mailtjes of nieuwe posts op social media.

Dit experiment zou iedereen een keer moeten doen. Het laat je in zien dat je soms echt dingen mist, alleen maar door dat kleine schermpje. De wereld zou zoveel socialer zijn als we allemaal een uurtje minder op onze smartphone kijken.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s