Filter bubbel? Wat is dat?

Zoë scrolt door haar tijdlijn op Facebook, ze ziet vrienden voorbijkomen die samen op een feestje zijn geweest, filmpjes van eten en katten, af en toe wat nieuws gerelateerde content en vooral veel wat zij zelf of haar goede vrienden leuk vinden. Facebook weet ook precies waar Zoë haar voorkeuren liggen en past hier de persoonlijke tijdlijn op aan. Dit doen ze door middel van algoritmes, dit is een reeks instructies die je van een begintoestand naar een eindtoestand leiden. Simpeler gezegd is het een soort beschrijving voor het oplossen van problemen. In dit geval is het ‘probleem’ dat Zoë haar Facebook tijdlijn leuk en interessant moet blijven vinden, zodat ze terug blijft komen. De oplossing hiervoor is haar gepersonaliseerde content te laten zien. Hierdoor blijft haar tijdlijn wel beperkt met haar eigen interesses. Het is makkelijk om dan in een bepaalde stroming te blijven en je niet verder te oriënteren, wat wel heel belangrijk voor je kennis is. De term die hierbij past is de filter bubbel.

Tijdens en na de Amerikaanse verkiezingen, werd voor mij duidelijk hoe sterk een filter bubbel kan zijn, sommige mensen zaten zo erg in de Donald Trump ‘bubbel’ dat zij überhaupt nog nooit iets positiefs over Hilary Clinton hadden gehoord. (NRC, 2017). Dit voorbeeld choqueerde mij persoonlijk heel erg, hoe kan je nog nooit iets positiefs over Clinton hebben gehoord?! Hiertegenover stond wel dat ik, nu ik er zo over nadenk, ook weinig positiefs over Trump hoorde. Het hangt vaak ook samen met de cultuur waarin je bent opgegroeid. Amerika is natuurlijk niet het enige land waar dit gebeurd, want het komt net zo goed op onze eigen bodem voor. Neem bijvoorbeeld de PVV, daar is in bepaalde kringen erg veel aversie tegen, maar in andere kringen wordt Geert Wilders de hemel in geprezen.

Het is makkelijk om in je eigen bubbel te blijven en niet na te denken over wat de beweegredenen zijn van iemand die totaal het tegenovergestelde denkt. Juist deze beweegredenen kunnen ook heel interessant zijn en je horizon verbreden, maar hoe kom je aan deze verschillende meningen? De samenleving van nu vindt het voor mijn gevoel erg moeilijk om uit hun ‘comfortzone’ te stappen en op zoek te gaan naar iemand met een andere mening, vaak omdat ze bang zijn voor confrontatie en zelfs misschien wel de angst om het eens te zijn en hun mening te moeten aanpassen. Toch zijn er gelukkig genoeg mensen die wel uit hun comfortzone stappen en oprecht geïnteresseerd zijn in de ‘tegenpartij’, maar zij vertellen ook dat het moeilijk is om een serieus debat aan te gaan online. In het dagelijks leven zit je vaak in je eigen wereldje, waar veel mensen hetzelfde denken dus om dan een goede discussie aan te gaan is ook moeilijk. Veel mensen die proberen uit hun digitale zuil te komen, zijn vaak op zoek naar begrip en houvast en misschien ook wel uit angst om niet voor verrassingen te komen staan.

Eli Pariser is de man achter de term ‘filter bubble’. Hij had deze term in 2011 al klaar liggen en schreef er zelfs een heel boek over. In het boek vertelt hij ons dat Facebook, Google en alle adverteerders alles van ons weten en alle stappen die wij zetten nauwlettend in de gaten houden. Pariser maakte de opmerking: “The danger of these filters is that you think you are getting a representative view of the world and you are really, really not, and you don’t know it, some of these problems that our fellow citizens are having kind of disappear from view without our really even realising.” Wij hebben dus niet eens door dat wij worden afgesloten van de mensen die een andere mening hebben. Al de gegevens die door bedrijven worden gebruikt, worden volgens Pariser gebaseerd op salaris, locatie en je vrienden. Nu men meer over de filter bubbel weet, probeert Pariser ook aandacht te krijgen voor ‘fake news’. De term zegt het eigenlijk al, het gaat over nieuws wat niet klopt of niet helemaal waar is. Pariser deed een oproep om met oplossingen voor dit probleem te komen, terwijl Facebook in de tussentijd zelf al een oplossing had bedacht. Facebook haar oplossing is om ‘fake news’ te rapporteren, er wordt dan door een derde partij gekeken of het nep is.

Het is belangrijk om goed te blijven nadenken over wat er op het internet gebeurd en vooral niet alles te geloven wat je voorbij ziet komen. Let ook op je veiligheid en geef niet zomaar overal toestemming voor, het internet en veel bedrijven hebben al genoeg informatie over je.

“Imagine a world where you never discover new ideas. And where you can’t have secrets.” – Pariser.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s