Je hebt wél iets te verbergen

on

In dit artikel heb ik het over privacy. Privacy is een ingewikkeld begrip aangezien het meerdere betekenissen en dimensies heeft. Fysieke privacy gaat over het recht op jouw eigen lichaam: mensen mogen jou niet aanraken als jij dat niet wil. Ruimtelijke privacy gaat over het recht op een eigen plek en ruimte waar je jezelf kunt zijn. Ik heb het in dit artikel over informationele privacy: de bescherming van persoonlijke informatie.

Invalshoek: Hoe komt het dat mensen zeggen dat ze niets te verbergen hebben?

Een van de conclusies die ik kon trekken na het doen van research was:

Mensen weten te weinig over hun eigen internetprivacy en hebben niet door hoeveel ze eigenlijk delen en wat er met die informatie gebeurt.

Naar aanleiding van het vinden van deze conclusie, hebben twee journalisten van De Correspondent een boek geschreven over het enorme belang van privacy. Veel mensen weten in hoeverre de overheid en andere instanties mee kunnen kijken in hun leven. Toch wordt hier niets aan gedaan. Waarom? Het kan mensen niet zoveel schelen. Je hoort dingen als: ‘Ik ben toch geen crimineel, van mij mogen ze alles zien’ En ‘ Ik heb toch niks te verbergen, ik heb niks ergs gedaan’.  Als antwoord op deze beweringen hebben Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis van De Correspondent het boek ‘Je hebt wél iets te verbergen’ geschreven. Hun doel was om mensen te laten zien waarom onze privacy ontzettend in gevaar is. Ze beschrijven uitvoerig welke gegevens we allemaal weggeven aan verschillende bedrijven en instanties en welke gevolgen dit heeft. Er worden steeds meer boeken geschreven, onderzoeken gedaan en films gemaakt om privacy. Het wordt een steeds groter onderwerp. En dat is maar gelukkig ook, want we zitten middenin een periode waar we meer dan ooit beschermend zouden moeten zijn over onze privacy.

 

‘Privacy niet belangrijk vinden omdat je niets te verbergen hebt, is hetzelfde als niet geven om vrijheid van meningsuiting omdat je niets te zeggen hebt.’ – Edward Snowden

 

Deze quote staat op de eerste pagina van het boek en is naar mijn mening meteen een goed tegenantwoord op de bewering ‘Ik heb niets te verbergen’. Er is iets geks aan de hand. Volgens ‘de cijfers’ zijn we bezorgd om onze privacy. Zo geeft 79% van de 24.143 ondervraagde internetgebruikers uit 24 landen aan dat ze zich zorgen maken om privacy. Intussen blijkt uit andere onderzoeken dat mensen direct bereid zijn om bijvoorbeeld gezondheidsdata af te staan in ruil voor een premiekorting. We zijn de hele dag met Google en Facebook in de weer, en het aantal mensen dat de privacyvoorwaarden van deze internetbedrijven leest is in één woonkamer te zetten. Volgens Maurits en Dimitri heeft privacy in vergelijking met andere onderwerpen een minder hoge prioriteit.

 

‘Als een onbekende man vraagt je kleren uit te trekken, denk je dat hij gek is; als de onbekende man een dokter is, zou het gepast zijn; als het iemand is met wie je voor het eerst datet, zou het bruusk zijn; op een tweede of derde date is dat misschien wél gewenst.’ – Privacyexperts Omer Tene en Jules Polonetsky

 

De onverschilligheid over het onderwerp komt voort uit onze onwetendheid. Als we dan wel iets te verbergen hebben, weten we helemaal niet wat dat dan is. We hebben geen inzicht in welke bedrijven nou precies onze gegevens willen hebben. Welke criminelen achter onze informatie aanzitten en wat ze hiermee willen doen. We kunnen niet zien wat er gebeurt en daarom kunnen we het ook niet beschermen of actie ondernemen.

 

‘Als een machine efficiënt loopt […] dan hoeft men zich alleen zorgen te maken om de input en de output, en niet op zijn interne complexiteit. Dus, paradoxaal genoeg, hoe meer succes wetenschap en technologie boeken, hoe intransparanter en obscuurder ze worden.’  Filosoof Bruno Latour

 

Wie dus zegt dat hij niets te verbergen heeft, weet eigenlijk helemaal niet waar hij het over heeft. Het vervelende hieraan is dat we het ook helemaal niet kúnnen weten. Datasystemen van bedrijven zijn zó enorm groot en complex, privacyvoorwaarden zijn zó lang en uitgebreid. Het is ontzettend moeilijk om inzicht te krijgen in wie onze informatie heeft en wat ermee gebeurt. We zitten verstrengeld in een ‘Black box society’ waarin Google, de overheid, Facebook en de belastingdienst bepalen wat we doen, wat we te zien krijgen en welke richting we op gaan in de samenleving.

De oplossing? Dat is een lastige. Ik vind dat we in ieder geval anders moeten gaan nadenken over privacy en de bescherming van onze gegevens. We moeten in gaan zien hoe belangrijk onze privacy voor ons is. We moeten de bewering ‘Ik heb niets te verbergen’ veranderen naar ‘Wij hebben heel veel te beschermen’.
Naar mijn mening ligt het fundament van deze nieuwe gedachte in het lezen van dit boek. Het is voor mij een enorme ‘eye-opener’ geweest en heeft mij doen besluiten dat ik actief deel wil nemen aan het beschermen van onze privacy. Zo heb ik onlangs de petitie voor een referendum tegen de nieuwe Sleepwet ondertekent.
Ik hoop dat meer mensen zich aansluiten bij de ideeën van deze journalisten en dat we ons allemaal hard zullen maken voor een transparantere wereld waarin onze privacy ook echt in onze handen ligt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s