Pepper, Zora of Paro: collega of vervanger?

Iedereen in Nederland betaalt belasting. De één helaas wat meer dan de ander, maar samen houden we de staatsschuld op peil. Toch wordt er ieder jaar weer bezuinigd op allerlei vlakken. Maar nergens zijn de wonden zo groot als in de zorg. “Kosten per ziekenhuispatiënt gestegen”, “Banen in de zorgsector worden schaars” en “Ouderen voelen zich verwaarloosd”, zijn zomaar een aantal nieuwskoppen van de afgelopen jaren. Maar waar gaat het dan precies mis? En, is het schrappen van de miljoenen bezuiniging echt de enige oplossing voor betere zorg?

Pepper wie?
U heeft het vast en zeker niet gemist, maar ik wil u mededelen dat er sinds een aantal jaar een grote ontwikkeling op het gebied van robots is ontstaan. En dan met name de zorgrobots groeien in populariteit. Zij zijn er om patiënten te helpen met de verzorging of om gewoon simpelweg het 8 uur journaal aan te zetten. Dit klinkt als een hele simpele oplossing of niet? Maar er zijn nog te veel opties en mogelijkheden die voor de gemiddelde persoon een doolhof vormen. Zo bestaat er een Pepper robot gericht op de sociale interactie, een Paro snoezel robot speciaal voor ouderen en een Zora robot om activiteiten te begeleiden. Denk aan: dansen, gymnastiek en een gezellige vrijdagmiddag bingo. Allemaal leuk en aardig, maar waar moet je dan als zorgverlener voor kiezen?

De aanwezigheid van Paro creëerde wel degelijk een betere stemming bij vele ouderen.

“Paro is uw nieuwe vriend mevrouw Janssen”
Vooral Paro zou wel eens een goudmijntje in de ouderenzorg kunnen zijn. Paro is een robotzeehond uitgerust met 5 sensors en reageert onder meer op aanraking en geluid met staart- en oogbewegingen. Roger Bemelmans werkt samen met collega’s aan de technologie in de zorg en onderzocht de invloed van Paro in 6 verschillende verzorgingstehuizen voor ouderen met dementie.

De ouderen werden uitgenodigd om met Paro te knuffelen en te kletsen. Na een aantal intensieve maanden met de robot werd het resultaat vergeleken met de maanden zonder de aanwezigheid van Paro. En ik hoor het u al denken, het zou toch niet!? Maar het zou toch wel! De aanwezigheid van Paro creëerde wel degelijk een betere stemming bij vele ouderen en zorgde zelfs voor verbetering van verschillende problemen door therapeutische interventies. Ja, het kan dus toch.

Zorg verlenend personeel dan maar ontslaan?
Nee, dat zeker niet. Ook al is Paro een parel van een robot en zorgt het wel degelijk voor een verbeterde situatie bij vele ouderen, de zorgdragende taken blijven toch nog lastig voor een computer gestuurde persoonlijkheid. Critici vragen zich dan ook af of er wel vraag naar is vanuit de markt. Mensen zijn bang hun baan te verliezen, en niet alle ouderen willen wellicht een robot in huis.

Toch leert een optimistische kijk op deze ontwikkeling wel dat we de zorg juist menselijker kunnen maken door nieuwe technologische mogelijkheden toe te passen. Want als je kijkt naar de taken die op dit moment geautomatiseerd worden, blijft er juist meer tijd over voor zorgverleners om daadwerkelijk goede en aandachtige zorg te bieden.

De toekomst met robots én zorgverleners
Natuurlijk wordt er bij robots direct gedacht aan computers die lijken op mensen, maar dan met een iets wat ijzige uitstraling. In vele opzichten is dat ook zeker zo, maar denk ook aan de technologische ontwikkelingen die zich al op de werkvloer bevinden. Er zijn al slimme applicaties die zorgverleners betere toegang geven tot informatie uit patiëntendossiers. En denk ook aan communicatiesystemen zoals apps en web portals. Die kunnen ten alle tijden de behoeften van de patiënt aangeven.

En dan ontstaat de grote discussie of een robot die menselijke emoties kan tonen.

Emotie of emotieloos?
De zorg zal hoe dan ook een hele grote verandering ondergaan als deze ontwikkelingen vooruitgang blijven boeken. En op vele vlakken gaat dit voor positieve gevolgen zorgen. Maar wat de toekomst precies gaat brengen voor zorgverleners, patiënten en de robots zelf is nog raadselachtig.

Het grote tegengewicht blijft toch ook dat mensen ook maar gewoon mensen zijn, en dus het allerliefste een echt persoon om zich heen hebben. En dan ontstaat de grote discussie of een robot die menselijke emoties kan tonen. Dat zou weer een heel ander toekomst perspectief bieden, maar daar valt weer een heel artikel aan te wijden. Wie weet de volgende keer!

Ik hoop in ieder geval dat er tegen de tijd dat ik hulpbehoevend word, robots zijn die daadwerkelijk vol emotie mijn huis schoon komen maken. En wat vindt u van al deze ontwikkelingen?

Advertenties

3 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Denise schreef:

    Super interessant artikel, maar ik vrees nog wel een beetje voor ouderen die tegen robots gaan praten. Worden zij dan niet juist afkerend tegenover mensen, familie enzo?

    Liked by 1 persoon

  2. lisaahubertss09 schreef:

    Hi Laura!

    Wat een interessant artikel heb je geschreven en ook zo divers. Op deze manier heb ik eigenlijk nog nooit naar de bezuinigingen in de zorg gekeken, met als gevolg robots. Ik ben benieuwd naar je andere artikelen!

    Groetjes,
    Lisa

    Liked by 1 persoon

    1. laurabouman schreef:

      He Lisa!

      Bedankt voor de lieve woorden. Zeker een leuke ontwikkeling in de zorg, vind ik. Jij bent enthousiast hoor ik, zie jij geen beren op de weg zoals velen?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s