Pas maar op “made in China” is niet meer te stoppen

Als we naar producten kijken die nu in de winkels liggen, zien we op het etiket of de verpakking vaak dezelfde tekst. Namelijk made in China. Vandaag de dag worden zoveel goederen geproduceerd en is het haast ondenkbaar dat je een artikel met “made in China” niet in het schap tegenkomt. Maar hoe komt dit eigenlijk?

Als we terugkijken naar de geschiedenis kunnen wij deze ontwikkeling zien ontstaan. In 1949 nadat dictator Mao de volksrepubliek van China had gesticht, werd China extreem communistisch. Zo stopte Mao met diplomatieke en economische banden met het westen. Helaas zorgden zowel het communisme als de acties van Mao ervoor dat China destijds kwam te lijden aan een hongersnood, een corrupte infrastructuur en een gefaalde economie. Zo was het Gross Domestic Product in 1960

59 biljoen terwijl Amerika 543 biljoen GDP had. Dit is toch wel een aardig verschil. Gelukkig begon dit te veranderen toen Deng eind 1978 China overnam. Hij stelde zakendoen met het westen weer open en creëerde vier speciale economische zones. Deze zones waren nieuwe steden waarin nieuwe fabrieken werden opgezet en vastgoed werd gebouwd. Dit om investeringen vanuit het westen aan te trekken. Zo mochten deze fabrieken naar het westen exporteren maar ook producten in dit gebied importeren. Dit plan werkte om China op de kaart te zetten.

Er werden steeds meer economische zones uitgebouwd. Zo gebruikte China in drie jaar tijd al meer cement dan Amerika in 100 jaar tijd gebruikt heeft. In al deze economische zones kwamen nieuwe fabrieken en fabriekseigenaren die hier business in zagen. Zo vestigden alleen al in Guangdong 1800 speelgoedfabrikanten zich (AD, 2007). Al deze nieuwe fabrikanten deden zowel productie voor bedrijven buiten China als in China zelf. Maar de grootste kans lag in het produceren voor de westerse landen. Omdat westerse bedrijven op zoek waren naar een producent die voor een lage prijs grote hoeveelheden kon produceren. Het enige probleem was dat westerse bedrijven Chinese fabrieken niet makkelijk konden vinden. Vaak moest dit met een tolk en via via kwam je achter de gegevens van een fabrikant. Deze fabrikant moest je dan bezoeken en samen met een tolk productieafspraken maken. Dit kon beter en dat dacht Jack Ma ook.

Jack Ma groeide zelf op in een gezin uit de middenklasse waar hij buiten op straat Engels begon te leren als hij met toeristen sprak. Toen hij niet slaagde voor de universiteit en tot 10 keer toe niet door Harvard werd geaccepteerd, besloot hij naar de lerarenopleiding te gaan. Omdat leraar zijn niet veel inkomsten opleverde, begon hij iets te doen met de internetbubbel die begon te ontstaan in China. Hij zag een kans om een website te starten met de naam China Pages. Deze had een online-index van bedrijven in het Engels, zodat mensen buiten China contact konden opnemen met fabrikanten. Nadat hij dit idee had, is hij naar tal van investeringsmaatschappijen gegaan. Maar hij kon het startkapitaal niet bij elkaar krijgen.

Uiteindelijk verzamelde hij een groep van 18 oprichters die 50.000 US dollar bijeenbrachten om te beginnen. In de eerste jaren runde hij Alibaba vanuit zijn appartement en pas na drie jaar verdiende Alibaba geld. Het heeft even geduurd voordat Alibaba het miljardenbedrijf is geworden wat wij nu kennen. Alibaba groeide uit tot een site waar je contact kon hebben met fabrikanten, veilig bestellingen kon plaatsen en goed contact kon hebben met de fabrikant via de chat. Niet alleen Jack Ma heeft geprofiteerd van dit bedrijf maar het heeft ook geholpen in de recente opbloei van de financiële economie in het land.

Zo vinden nu alleen al 256.000 transacties per seconden plaats met fabrieken in China via Alibaba, waarvan vele van deze transacties nog steeds geproduceerd worden in deze economische zones. Voor mijn eigen bedrijf ben ik op onderzoek uitgegaan waar vandaan ik het best mijn producten kon halen. En na lang zoeken bleek dat fabrikanten in China te zijn. Zij waren het goedkoopst, hebben snelle levertijd en er is goed met de fabrikanten in China. Nadat de productie werd opgestart en de producten naar mij verstuurd werden, duurde het maar 3-5 dagen om de goederen in ontvangst te nemen in Nederland. Deze snelle manier van werken met aantrekkelijke inkoop- en productieprijzen, zal er alleen maar voor zorgen dat het “made In China” zich nog verder zal uitbreiden. Ik kan hieruit concluderen dat het idee van Deng door zaken te doen met het westen voor economische groei is geslaagd. In samenhang met nieuwe bedrijven zoals Alibaba van Jack Ma is “made in China” niet meer te stoppen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *